Verslag van een wielerjaar

door Gianni Schim

10 januari 2015 –  Het nieuwe jaar is weer begonnen en onze master Gianni Schim dacht laat ik  eens een verslagje schrijven van het afgelopen wielerjaar. Eind 2013 had ik besloten om een paar veldritwedstrijden te rijden. Ik heb daar erg veel lol aan beleefd, ook al rijd ik redelijk in de achterhoede. Lekker ploeteren in de modder en eruit  komen te zien als een varken deed me weer denken aan mijn tijd bij de jeugd. Na de laatste veldrit van het vorig seizoen in Heerlen had ik besloten daar deze winter eerder mee te beginnen om een beetje mee te doen in de Jos Ferron Cup (Limburg cross).

Het afgelopen wegseizoen begon voor mij weer in maart. Ik wilde een keer naar Sloten (Amsterdam) gaan om daar mee te trainen. Er bleek toen echter het kampioenschap van Amsterdam verreden te worden. Dus geen training maar meteen koers. Dat was een leuke verrassing. Na redelijk wat meegespeeld te hebben, ben ik uiteindelijk op de 19deplaats geëindigd. Het gaf me best wel vertrouwen. Vervolgens heb voor mij doen redelijk wat goede uitslagen gereden. Vooral de 4de plaats in Vlierden was goed. Helaas ben ik in mei wat ziek geworden. Daardoor had ik best moeite  om het peloton te volgen, hetgeen me me hier en daar zelfs ook niet meer lukte. Ik heb daar nog best nog wel een tijdje last van gehad. In Mill (eind mei) ging het al wat beter en kon ik zelfs alweer wat meespelen. Alleen de uitslag was wat minder (25ste).

Zo is het hele seizoen wel een beetje op en af gegaan. Goede dagen werden afgewisseld met weer hele slechte dagen. Daarbij ben ik zelfs weleens voortijdig afgestapt terwijl afstappen eigenlijk niet in mijn woordenboek vookomt. Wat een beetje een hoogte punt moest worden, werd ook weer zo’n slechte dag. Ik had gehoopt in Boxmeer wat beter te rijden, maar ik kon eigenlijk alleen maar volgen. Dan zit je op de verkeerde plek als ze in de laatste ronde onderuit gaan. Je zit er achter wordt dan 21ste.

Ondertussen was de WFL Crono Competitie ook weer gestart. Tsja ik ben zelfs aangestoken door het tijdrit virus. Tijdrijden is ook een erg leuke discipline. Wel erg zwaar maar je leert jezelf erg goed kennen. Ik ben zelfs gestart bij het NK tijdrijden voor masters 40+. Dat was dit jaar in Dronten en er stond erg veel wind. Ook in dit onderdeel van de wielersport breek ik geen potten en eindig ik  meestal in de achterhoede. Maar het plezier dat ik beleef aan het tijdrijden vind ik toch veel belangrijker. Waar ik ook erg naar uitkeek was de koppeltijdrit in Arcen. Deze reed ik het seizoen ervoor voor het eerst met Stan Janssen. Ook afgelopen jaar zijn we weer gestart. Eerst wist ik niet of ik dat wel ging halen want de rit was op 14 september. Ik had op 4 september nog een kijkoperatie gehad aan mijn linker knie, waarbij  een stuk meniscus is weggehaald en wat kraakbeen is bijgewerkt. Op 10 september ben ik weer gestart in de laatste wedstrijd voor de Wfl Crono Competitie in Panheel. Daar had ik niet veel last meer van de operatie. Alleen bij het aanzetten deed het  wat zeer.

Met deze gegevens zijn we toch maar gestart in Arcen. We zijn toen 2de geworden wat ik toch knap vond ook al was de deelnemerslijst niet zo lang (wat toch wel jammer was). Zoals in het begin al aangegeven had ik met mezelf afgesproken om me in oktober in te schrijven voor de Jos Ferron Cup (veldrijden). Daarbij heb ik dus weer lekker in de modder geploeterd hoewel het in de eerste paar wedstrijden nog wel zomer leek. Ik ben er wel achter gekomen dat ze in Limburg best wat bulten hebben. Deze winter stonden er ook meer deelnemers aan de start wat het ook weer leuker maakte. Met nog drie wedstrijden te gaan loopt deze competitie redelijk ten einde en kunnen we ons weer gaan voorbereiden op een nieuw wegseizoen. Daar heb ik nu alweer zin in.